Skip to main content

75 வயது முதியவரை தூங்க விடாமல் செய்யும் அந்த நினைவுகள் - ‘ஜெய் ஜென்’ பகிரும் மனங்களும் மனிதர்களும்: 15

Published on 27/10/2023 | Edited on 27/10/2023

 

jay-zen-manangal-vs-manithargal- 15

 

சிறு வயதில் செய்கிற தவறுகள் முதுமையான காலத்தில் நினைவுகளாக வந்து தொந்தரவு செய்த முதியவர் பற்றியும் அவருக்கு கொடுத்த கவுன்சிலிங் பற்றியும் ‘மனங்களும் மனிதர்களும்’ தொடரின் வழியே ஜெய் ஜென் பகிர்ந்து கொள்கிறார். 

 

கவுன்சிலிங் வருகிற மனிதர்களிடம் மனப்பக்குவம் இல்லாமல் இருப்பதை நம்மால் உணர முடியும். ஆனால் 75  வயது உள்ள வயதான மனிதர் ஒருவர் வந்தார். என்னால் சில விசயத்தை புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை அதனால் உங்களைப் பார்க்க வந்தேன் என்று சொல்லும் அளவிற்கு பக்குவமான மனிதர். உடல் அளவில் ஆரோக்கியமான இருக்கிறார். ஆனாலும் வயதின் மூப்பினால் மரணத்தை நோக்கி நகர்வதையும் உணர்கிறவருக்கு சின்ன வயதிலிருந்து செய்த தவறுகள் எல்லாம் நினைவாக வந்து தூங்க விடாமல் தன்னை தொந்தரவு செய்கிறது என்றார். 

 

உதாரணமாக சில தவறுகளாக, பள்ளிக்காலத்தில் தன்னை விட அதிக மதிப்பெண் எடுத்துவிடக்கூடாது என்பதற்காக நண்பனின் பரீட்சைத்தாளை கிழித்து தூக்கி போட்டிருக்கிறார். கல்லூரி காலத்தில் ஒரு பெண்ணை காதலிப்பதாக சொல்லி ஏமாற்றியிருக்கிறார். அலுவலகத்தில் பணத்தை திருடியது, திருமண வாழ்க்கையை மீறி உறவு கொண்டிருந்த பெண்ணை ஒரு சமயத்திற்கு பிறகு உறவை முறித்துக் கொண்டது, தன்னுடைய மகள் ஓவியம் வரைய விரும்பியிருக்கிறாள், ஆனால் வேறொரு படிப்பை படிக்க வைத்தது என்று பல விசயங்கள் இவருக்கு மீண்டும் மீண்டும் நினைவுக்கு வந்து குற்றவுணர்ச்சிக்கு உள்ளாகிறார்.

 

வயதான காலத்தில் தனிமையை உணர்கிறவருக்கு தன் வாழ்வில் செய்த தவறுகளெல்லாம் காட்சிகளாகத் தோன்றி அவரை மிகுந்த மன நெருடலுக்கு ஆளாக்கியுள்ளது. இதனால் தான் தற்கொலை ஏதேனும் செய்துகொள்வோமோ என்று கூட பயப்பட ஆரம்பித்திருக்கிறார். நம்மிடம் கவுன்சிலிங் வந்த போது அவருக்கு லாஃபிங் புத்தா பற்றி எடுத்துச் சொன்னேன்.

 

தன் வாழ்நாள் முழுவதும் அனைவரும் சிரிக்க வைக்க நினைத்த மனிதர், இறப்பை உணர்ந்த போது கூட தன்னுடைய உடல் முழுவதும் பட்டாசைக் கட்டிக் கொண்டு இறந்து போனவர், உடையோடு தீ மூட்டிய போது பட்டாசு வெடித்து அனைவரையும் அந்த இடத்திலிருந்து ஓட வைத்து சிரிக்க வைத்தவர். துன்ப நினைவுகளோடு தன்னிடம் வந்த ஒருவருக்கு கைகளில் காய்கறிகளை கட்டி விட்டிருக்கிறார். நாட்கள் கடக்க காய்கறிகள் அழுகி புழு வந்த போது அவிழ்த்து விடுமாறு கேட்ட போது நீ மட்டும் ஏன் அழுகிய நினைவுகளை சுமக்கிறாய் வீசி என்றிருக்கிறார்.

 

இந்த கதையை இந்த 75 வயது முதியவருக்கு சொன்னதும் ஏதோ புரிந்தவராய் சென்றவர். பள்ளிகள், கல்லூரிகளுக்கு போய் விழிப்புணர்வு பேச்சுகள் கொடுக்க ஆரம்பித்து தன் தவறுகளுக்கு பிராயச்சித்தம் தேடிக்கொண்டார். புறச்சூழல் நமது தவறை கண்டறிந்து நமக்கு தண்டனை தருவதிலிருந்து நாம் தப்பித்தாலும் நம் மனது தருகிற குற்றவுணர்ச்சி தண்டனையிலிருந்து நாம் தப்பிக்கவே முடியாது.

 


 

Next Story

பிணவறை மனிதரின் இறப்பு குறித்த பார்வை - ‘ஜெய் ஜென்’ பகிரும் மனங்களும் மனிதர்களும்: 21

Published on 01/02/2024 | Edited on 01/02/2024
 jay-zen-manangal-vs-manithargal- 21

கவுன்சிலிங் கொடுப்பது என்பது மனச்சிக்கலோடு நம்மிடம் வருபவர்களுக்கு நாம் மனநலத்திற்கான ஆலோசனை வழங்குவது தான். சில சமயம் நாமும் பலரிடமிருந்து ஆலோசனையை அனுபவங்களாகப் பெற்றுக் கொள்வோம். அப்படி பெற்றுக்கொண்ட ஒரு கவுன்சிலிங் பற்றி ‘மனங்களும் மனிதர்களும்’ தொடரின் வழியாக ஜெய் ஜென் நம்மோடு பகிர்ந்து கொள்கிறார்.

நண்பரின் அப்பாவுக்கு விபத்து ஏற்பட்டு விட்டதாக தகவல் கிடைக்கிறது. விபத்து நடந்த இடத்திற்கு சென்று பார்த்தால் மருத்துவமனைக்கு தூக்கிச் சென்று விட்டார்கள் என்றும், அங்கே சென்றால் இறந்துவிட்டார் பிணவறையில் வைத்திருக்கிறோம் என தகவல் கிடைக்கப்பட்டு அங்கே சென்று பார்த்தால் பல வகையில் மரணமடைந்த பிணங்கள் வைக்கப்பட்டு உள்ளது.

அந்த பிணங்களிடையே இருந்து ஒருவர் எழுந்து வருகிறார். நியாயமாகப் பார்த்தால் இந்த இடத்தில் பயந்திருக்க வேண்டும். ஆனாலும் பயத்தைக் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு பார்த்தால் பிணவறை நிர்வாகியாக இருப்பவர் அங்கிருந்து வருகிறார். அவரிடம் விவரத்தைச் சொல்லி கேட்டதும், அவரும் விவரத்தை உறுதி செய்து கொண்டு காத்திருக்கச் சொன்னார். அப்பாவின் பிணத்தை வாங்க நண்பர் வரும் வரை காத்திருந்த நேரத்தில் அந்த பிணவறை நிர்வாகி என்னிடம் பேச்சு கொடுத்தார்.

நீங்க இறந்தவருக்கு யார் என்றதும், நண்பனின் அப்பா என்று சொன்னேன். என்ன வேலை பாக்குறீங்க என்றதும், பெரிய நிறுவனங்களுக்குச் சென்று திறமையை வளர்த்தெடுக்கும் பயிற்சி கொடுப்பது மற்றும் மனநிலை சிக்கலை சரி செய்வது குறித்து மனப்பயிற்சி கொடுப்பது போன்றவைகளை செய்கிறேன் என்றேன். அவரோ ‘நீங்க சொன்னா கேட்டுக்கிறாய்ங்களா’? என்று கேட்டார். கேட்டுக்குறாங்களா இல்லையான்னு தெரியலை, ஆனால் என் பயிற்சிக்கு பிறகு நிறைய மாற்றம் வந்ததாக நினைக்கிறார்கள். அதனால் தான் திரும்ப என்னை கூப்பிடுகிறார்கள் என்றேன். அவரோ அதெல்லாம் சும்மா நடிப்பானுங்க, நீங்க சொல்றதை எவனும் உள் வாங்கியிருக்க மாட்டான் என்றார்.

அவருடைய பேச்சில் இருந்த ஒரு ஈர்ப்பில் மேற்கொண்டு கவனித்தேன். அவரே தொடர்ந்தார், வாழ்க்கையில் ரொம்ப ஆட்டம் போடுறவய்ங்க பலரை இந்த பிணவறையை காலையும், மாலையும் ஒரு தடவை பார்க்க சொல்லுங்க, தானாக அடங்கிடுவானுங்க. ஏனெனில், இங்கே இறப்பு குறித்த பயம் எல்லாருக்கும் போயிடுச்சு அதனால் தான் நிறைய ஆட்டம் ஆடுறாங்க என்றார். இங்க வந்து தொடர்ச்சியாக பார்த்தால் வாழ்க்கை குறித்த பயம் வந்து பொறுப்பு அதிகரித்து எல்லாரையும் நன்றாக பார்த்துக் கொள்வார்கள். ஆட்டம் போடாமல் அடங்கி இருப்பார்கள் என்றார்.

மேலும், சாவை உணர்ந்த மனிதன் சரியான மனிதனா இருப்பான். அதை உணராதவன் தான் நிறைய சிக்கலோடு இருப்பான். அவனுக்கு வாழ்கிற காலத்திலேயே நன்மைகளை செய்து விட வேண்டும் என்பதை இதுபோன்ற பிணக்குவியல்களை அடிக்கடி பார்த்தால் தான் உணர முடியும். இதைச் சொல்ல எதற்கு ஒரு பயிற்சி வகுப்பு, வாத்தியார், போதனை எல்லாம் என்று சொன்னார். பெரிய தத்துவங்கள், புத்தகங்கள் இவையெல்லாம் சொல்லாத ஒரு விசயத்தை ஒரு சாமானிய மனிதர் சர்வ சாதாரணமாக சொல்லிவிட்டார். இதை இன்றும் நான் எனக்கு கொடுக்கப்பட்ட, என்னுடைய சிந்தனையை மேம்படுத்திக்கொள்ள ஒரு கவுன்சிலிங்காகத் தான் எடுத்துக் கொள்கிறேன்.

Next Story

விவாகரத்தான பெண்; வலியாக மாறிய மலரும் நினைவுகள் - ‘ஜெய் ஜென்’ பகிரும் மனங்களும் மனிதர்களும்: 20

Published on 27/12/2023 | Edited on 27/12/2023
jay-zen-manangal-vs-manithargal- 20

திருமண உறவை முறித்துக் கொண்ட பிறகும், உடன் வாழ்ந்தவர்களின் நினைவுகளை சுமந்து இருக்கிறவர்களுக்கு கொடுத்த கவுன்சிலிங் பற்றி ‘மனங்களும் மனிதர்களும்’ தொடரின் வழியாக ஜெய் ஜென் நம்மோடு பகிர்ந்து கொள்கிறார்.

நல்லபடியாக திருமணம் நடந்தது, பிரச்சனை வந்தது, சரி செய்ய முயற்சித்தோம், முடியவில்லை, பிரிந்துவிட்டோம் என்று சர்வசாதாரணமாக தன்னுடைய வாழ்க்கையைப் பற்றி விவரித்தார் அந்த பெண். ஆனால், பிரச்சனை வந்து பிரிந்தேன், பிரச்சனைக்கு முன்பு வாழ்ந்த அழகான வாழ்க்கையுடைய நினைவுகள் இப்போது மீண்டும் வரும்போது அது தருகிற வெறுமையான மனநிலையிலிருந்து மீள முடியவில்லை என்று பேசினார். 

குறிப்பாக தன்னுடைய கணவர் அடிக்கடி பாடுகிற பாடலை எங்கேயாவது கேட்டாலோ, அவருக்கு பிரியமான உணவை எங்கேயாவது சாப்பிட நேர்ந்தாலோ, இமாச்சல பிரதேசத்தில் உள்ள மணாலி சுற்றுலாத்தளம் பற்றி யாராவது பேசினாலோ இவர்களுக்கு மலரும் நினைவுகள் வந்து விடுகிறது. அந்த நினைவுகள் வலியாக மாறுகிறது என்றார்.

கவுன்சிலிங்க் ஆரம்பித்தபோது, அவர்களது நினைவுகளை வகைப்படுத்தி அதற்கு ஒரு பெயர் வைக்கச் சொன்னேன். அது நல்ல நினைவுகள் அதற்கென்ன பெயர் வைப்பது என்றார். நானோ ஏதாவது காமெடியாக வையுங்கள் என்றதற்கு ‘இங்கி பிங்கி பாங்கி’ என்று வைப்போமா என்று கிண்டலாக சிரித்துக் கொண்டே சொன்னார். நானும் அதையே வச்சுப்போமே என்று சொல்லி, ஒருவாரம் கழித்து வாருங்கள் என்று அனுப்பி வைத்தேன்.

ஒரு வாரத்திற்கு பிறகு திரும்ப வந்தவரிடம் கேட்டேன், இப்பொழுதும் பழைய நல்ல நினைவுகள் வருகிறதா? ஆம், எனில் அந்த நினைவுகள் இப்பொழுதும் வலியைத் தருகிறதா என்று கேட்டபோது, இல்லை என்பதுதான் பதிலாக இருந்தது. எப்படி வலியாக இல்லாமல் போனதென்றால் அந்த நினைவுகள் வரும்போது நாம் வைத்த காமெடியான பெயரும் நினைவோடு சேர்ந்து வருகிறது. அது சிரிக்க வைத்து விடுகிறது என்றார். அதற்காகத்தான் அந்த நினைவுகளுக்கு காமெடியாக பெயர் வைக்கச் சொன்னதன் அர்த்தத்தைச் சொன்னேன். 

நாமெல்லாம் கஷ்டம், வலி, சிக்கல், துன்பம் என்ற இருக்கையில் அமர்ந்துகொண்டே அதை சரி செய்ய முயற்சிக்கிறோம். ஆனால் மகிழ்ச்சி, புத்துணர்ச்சி, ஆரோக்கியம், என்ற இருக்கை நமக்கு அருகிலேயே இருக்கும். அதைப் பற்றிய புரிதல் இல்லாமலேயே இருப்போம். அதைப் புரிந்து கொண்டால் ஒரு இருக்கையிலிருந்து எழுந்து இன்னொரு இருக்கையில் அமர்ந்து விடலாம். அப்படித்தான் இனிமையான நினைவுகளை நமக்கு தந்தவர்கள் பிரிந்து விட்டால், அந்த நினைவுகள் வலியாக மாறும்போது அதை வேறு விதமாக பார்க்க பழகிக்கொண்டால் நாம் இயல்பாக இருக்க பழகி விடுவோம்.

பின் ஒரு நாளில் அந்த பெண்ணை பொதுவான ஒரு இடத்தில் சந்தித்த போது, இப்பொழுதெல்லாம் சில கோவமான நிகழ்வுகளுக்கு காமெடி பெயர் வைத்து சிரித்து விடுவதாகச் சொன்னார். நாம் சொன்ன டெக்னிக்கை புரிந்து கொண்டார் என்பது கவுன்சிலிங்க் கொடுத்த எனக்கும் திருப்தியாக அமைந்தது.